مهندسی مکانیک

 

تارییخچه airbag:

 

          اولین نوع کیسه های قابل باد شدن در خلال جنگ جهانی دوم و در سال 1980 در هواپیماها و هنگام فرود به کار گرفته شد.هتريك ، يك بازنشسته صنعت بود. او در سال 1953 يك اختراع به نام خود ثبت ، اختراعي كه صنعت خودرو تحت تاثير خود قرار داد. « كيسه اي نرم براي وسايل نقليه»!! شماره ثبت اين اختراع در آمريكا 2649311 است!
دليل اختراع هتريك داستاني بود كه درباره خود و خانواده اش اتفاق افتاده بود :
<<سال 1952 هتريك همراه همسر و دخترش در حال رانندگي در جاده نيوپورت با يك شورولت مدل 1948 بود ، آهويي در كنار جاده ايستاده بود كه ناگهان به طرف خودروي وي حركت مي كند و به جلوي ماشين مي خورد ، هتريك كنترلش را از دست داده و داخل گودالي در كنار جاده مي افتد ، در اين حادثه او و همسرش زخمي و دختر 7 ساله او به شدت به داشبورد ماشين برخورد ميكند. هتريك بعد از برگشتن به خانه تمام ذهنش مشغول آن حادثه بود . از آن موقع شروع به طراحي " كيسه نرم " مي كند << !
او در آن زمان 250 دلار صرف اختراعش كرد. ولي در سال 1953 يك مخترع آلماني طرح هتريك را كامل كرد : " كيسه قابل باد شدن " كه بعد نامش ايربگ شد.

نخستين سيستم ايربگ از پاكت هايي كه با هوا پر مي شدند ، ناشي شد . اين سيستم ها بسيار بزرگ بودند يا (CO2) ،فرئون و دي اكسيد كربن (N 2) و از هواي داغ و فشرده ، گاز نيتروژن فشرده پرمي شدند.مخترع آمريكايي« آلن بريد»يك سنسورمخصوص( KH2O) مخلوطي ازآب و پتاسيم تشخيص تصادف به اين سيستم اضافه كرد . وي اين نوآوري خود را در سال 1967 به شركت « كرايسلر فروخت.

  شركت » فورد » در سال 1971 به صورت آزمايشي ، تعدادي خودرو مجهز به اين سيستم توليد كرد . « جنرال موتورز » نيز 1000 خودرو شورولت با سيستم ايربگ دو تايي ، دو سال بعد به بازار عرضه كرد . ناوگان 10000 خودرويي با وجوداين كه ايربگ به عنوان جايگزين كمربندايمني درآن دوره به كاررفت اما نتوانست كاركرد آن را داشته باشد ؛ سرنشينان ممكن بود از هر تكان ناگهاني بدن هنگام تصادف آسيب ببينند .
تولد دوباره طراحان خودرو تصوراوليه « جايگزيني كمربند ايمني با ايربگ » را كنار نهاده اند . ايربگ هاي طراحي و فروخته مي شوند.در ( SRS ) خودرو هم اكنون به عنوان سيستم هاي « مانع مكمل »سال 1980 ، مرسدس بنز اقدام به معرفي دوباره ايربگ به عنوان آپشني روي خودروي پيشرفته كرد

مزايا ايربگ مكمل كمربند ايمني ، در كاهش خطر سر و قسمت هاي بالايي بدن به فرمان و قسمت هاي بالايي بدن به فرمان و قسمت هاي ديگر خودرو موثر است . همچنين به كم شدن خطر آسيب جدي حاصل از پخش تصادف در ديگر قسمت هاي بدن كمك مي كند . نتايج يك پژوهش نشان مي دهد كه 6000 نفر به وسيله ايربگ ها از خطر مرگ نجات يافته اند ، بسياري از توليد كنندگان توصيه مي كنند كه ايربگ هاي مورد استفاده قرار نگرفته مثلا پس از 14 سال ( مانند دستور العمل كارخانه فولكس واگن ) براي اطمينان از كاركرد مطمئنشان هنگام تصادف ، مورد بازبيني قرار گيرند . برخي ديگر همانند كارخانه هوندا مدت 10 سال را براي اين بازرسي مناسب مي دانند . اگر خودرو پس از اين مدت عمر همچنان مورد استفاده قرار مي گرفت.

آسيب هاي حاصل از ايربگ صدماتي همچون خراش پوست ، آسيب هاي شنوايي ( به سبب صداي پر شدن ايربگ ) آسيب هاي سر، آسيب چشم براي افراد عينكي و شكستگي بيني ، انگشتان و دستها ، ممكن است هنگام استفاده از ايربگ حادث شود. در سال 1990 ، اولين مرگ مربوط به استفاده از ايربگ گزارش شد . ايربگ هاي دو مركزي نيز از سال 2005 در خودروهاي سواري مورد استفاده قرار گرفت . از آن زمان ، كشته هاي مربوط به ايربگ ها به طرزي قابل ملاحظه كاهش يافت ، به گونه اي كه در اين سال تنها دو كودك به اين طريق جان باختند . با استفاده از ايربگ ، صدمات حاصل از تصادفات به وضعيت قابل قبولي رسيده است

 . ايربگ در صنعت خودرو سازي داخلي (V8v9) هم اكنون درصنعت خودرو سازي كشورغير ازخودروهايي همچون پژو206صندوقدارپژو 206 تيپ (3، 5 ، 6 ) و سمند سورن كه با قيمتي مناسب ( 10 تا 20 ميليون ) ، مجهز به ايربگ هستند ؛ كيسه هوا بسشتر روي خودروهاي گران قيمتي همچون بنز ، بي ام و ، تويوتا ، ماكسيما و زانتيا نصب شده است .

 

ضرورت و نیاز استفاده از تکنولوژی کیسه هوا در خودرو:

 

         کیسه‌های هوا هم مانند کمربند ایمنی در سالهای اولیه، موضوع تحقیقات و آزمونهای جدی دولتی و صنعتی هستند. تا سالها، کمربند ایمنی، تنها وسیله محافظت در داخل اتومبیل بود. اختلاف نظرهایی در مورد امنیت آنها به خصوص برای کودکان وجود داشت ولی با گذشت زمان قوانین استفاده اجباری از کمربند ایمنی در کشورهای مختلف وضع شد. آمارها نشان می‌دهد استفاده از کمربند ایمنی جان هزاران نفر که ممکن بود در تصادفات جان خود را از دست دهند، حفظ کرده است.
کیسه های هوا چندین سال است که در حال توسعه هستند. بر اساس آمار سازمان ملی ایمنی ترافیک بزرگرا ههای آمریکا در سال 1997 استفاده از کیسه هوا به تنهایی جان 842 نفر را نجات داده است و از سال 1987 به بعد این رقم به 4200 نفر افزایش یافته است . ترکیب کیسه هوا و کمربند ایمنی میزان جراحت های وارده به ناحیه سر را در تصادفات تا 75 درصد کاهش می دهد . در حالی که در حالت استفاده از کمربند ایمنی به تنهایی این رقم در حدود 38 درصد کاهش یافته است . این امر گواه آن است که کیسه هوا در کاهش صدمات ناحیه سر نقش بیشتری دارد و حدود 40 درصد آن را کاهش میدهد . استفاده از کیسه هوا در اتومبیل‌ها باعث کاهش ۳۰ درصدی خطر مرگ در تصادفات رو در رو می‌گردد. بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهد که‌سالانه 28هزار نفر در جاده‌های ایران بر اثر تصادفات جاده‌ای جان خود را از دست می‌دهند که این میزان تلفات جاده‌ای چندین برابر استانداردهای اعلام شده جهانی است .

 

اصول اولیه حرکت:

                       پیش از پرداختن به اصول خاص آنها بهتر است به مرور دانش خود درباره قوانین حرکت (نیوتن) بپردازیم. اول اینکه ما می دانیم که اجسام در حال حرکت دارای اندازه حرکت (اینرسی) (حاصلضرب جرم و سرعت یک جسم) هستند. در صورتی که یک نیروی خارجی بر جسم وارد نشود آن جسم به حرکت خود با سرعت و جهت خود ادامه خواهد داد. خودروها از اجسام متعددی تشکیل شده اند که شامل خود خودرو و اجسام مهار نشده درون آن و البته سرنشینان

می شود. اگر این اجسام مهار نشوند، حتی در صورت توقف خودرو در اثر تصادف، آنها با سرعتی که خودرو دارد به حرکت خود ادامه می دهند. متوقف کردن یک جسم دارای اینرسی مستلزم اعمال نیرو به آن در یک دوره زمانی است. وقتی یک خودرو دچار تصادف می شود، نیروی مورد نیاز برای متوقف کردن اجسام بسیار زیاد است چرا که اینرسی در لحظه تغییر کرده در حالی که برای سرنشینان اینطور نبوده است و وقت زیادی نیز برای اینکار وجود ندارد. هدف هر سیستم مهار کننده کمکی، کمک به متوقف کردن سرنشین با ایجاد کمترین آسیبها به وی است. کاری که یک کیسه هوا انجام می دهد کاهش سرعت سرنشین به صفر با کمترین یا بدون آسیب است. محدودیتهایی که کیسه هوا با آنها درگیر است زیاد است. کیسه هوا باید در کسری از ثانیه در فضای بین سرنشین و فرمان یا داشبورد عمل نماید. برای آنکه سیستم بتواند به جای آنکه سرنشین را بصورت ناگهانی متوقف کند ، حرکت آن را آرام نماید ، حتی کوچکترین مقدار فضا و زمان ارزشمند است.

 

قسمت های سیستم airbag:

 

سیستم ایمنی ایربگ شامل قسمت های زیر است :

1.   کیسه هوا 2 . سنسورها 3 . مرکز کنترل 4 . سیمهای رابط 5 . کپسول گاز

 

1-   کیسه هوا :

                 کیسه که از پارچه نایلونی نازکی ساخته شده که درون فرمان یا داشبورد ( و اخیرا درون صندلی و در) تا می شود و قرار می گیرد هدف هر سیستم مهارکننده کمکی ، کمک به متوقف کردن سرنشین با ایجاد کمترین آسیب ها به وی است. کاری که یک کیسه هوا انجام می دهد کاهش سرعت سرنشین به صفر با کمترین آسیب یا بدون آسیب است. محدودیت هایی که کیسه هوا با آنها درگیر است زیاد است. کیسه هوا باید در کسری از ثانیه در فضای بین سرنشین و فرمان یا داشبورد عمل کند. برای این که سیستم بتواند به جای آن که سرنشین را به صورت ناگهانی متوقف کند، حرکت آن را آرام کند حتی کوچکترین مقدار فضا و زمان ارزشمند است.
کیسه هوا از قسمت ذخیره شده خود با سرعت 322 کیلومتر در ساعت یعنی سریع تر از یک چشم برهم زدن از هم باز می شود. یک ثانیه بعد، برای آن که سرنشین بتواند حرکت کند، گاز به سرعت از سوراخ های درون کیسه تخلیه و کیسه را از حالت باد شدن در می آورد. گرچه همه این فرآیند تنها در یک بیست و پنجم ثانیه رخ می دهد ؛ ولی زمان اضافی ایجاد شده برای جلوگیری از یک جراحت جدی کافی است. ماده پودری که از کیسه هوا آزاد می شود هم آرد ذرت عادی یا پودر تالک است که از سوی سازنده برای نچسبیدن تاهای کیسه به هم در هنگام ذخیره کیسه هوا استفاده شده است. دراین میان نباید فراموش کرد که با وجود پیشرفت فناوری ،کیسه های هوا فقط هنگامی موثرند که همراه کمربند ایمنی استفاده شوند. چرا که کیسه های هوا فقط در تصادفات رودررویی که با سرعت بیش از 16 کیلومتر در ساعت رخ می دهد عمل می کنند. این در حالی است که درباره برخوردها، تصادف های جانبی ، تصادفات از عقب و برخوردهای ثانویه فقط کمربندهای ایمنی می توانند عمل کنند.

تکامل کیسه های هوا:

                      اخیرا، گام های بلندی در ماشین های ایمن از ضربه های جلو و عقب برداشته شده است، حتی فکر کردند 40% همه ی آسیب های جدی از تصادفات نتیجه آسیب های جانبی هستند و 30% همه ی تصادفات آسیب برخوردهای کنار هستند. بیشتر سازنده های ماشین ، پاسخ این حرکت های استاتیکی ( و نتیجه استاندارهای جدید) به وسیله افزایش استحکام در ها، شکل های در و سقف و مقاطع سقف را داشتند. اما اغلب برای ماشین هایی که کیسه های هوای جانبی پیشنهاد می شد، موج جدیدی از حمایت اشغال شده را ارائه کردند. مهندسان بیان می کردند که طراحی کیسه های هوای جانبی موثر سخت تر از کیسه های هوای جلویی است. این به دلیل این است که بیشتر انرژی از یک ضربه جلو به وسیله ضربه گیر، جذب شده است. کاپوت ماشین و موتور اغلب 30-40ms قبل از اینکه به اشغال ماشین برسد ، میرسد. در یک ضربه جانبی تنها یک در نسبتا ضخیم و چند اینچ تفکیک اشغال شده از وسیله نقلیه دیگری است.این به این معناست که کیسه های هوای جانبی درهای نصب شده (Door-mounted) ، باید در 5-6 ثانیه پیشرفت خود را آغاز کنند.

مهندسان Volvo با راه های مختلف انتخاب کیسه های جانبی مستحکم و نصب صندلی عقب را آزمایش کردند زیرا حمایت سرنشین های همه ی سنین صرف نظر از چگونگی صندلی، اهمیت دارد. این ترتیب به آنها برای جای دادن یک سنسور مکانیکی راه اندازی شده در کناره های ضربه گیر های زیر صندلی راننده و جلوی سرنشین اجازه می دهد. این ممانعت کیسه ی هوا در آسیب ندیدن های جانبی از ماشین از پر از گاز شدن کیسه هاست. نصب درست مجموعه کیسه هوا در صندلی عقب ، اغلب مزیت جلوگیری از پیشرفت غیرضروری که ممکن است سبب برخورد با پیاده ها دوجرخه شود،پیشنهاد می شود.در این صورت یک برخورد را در حدود mpa12 برای راه اندازی کیسه های هوای جانبی می گیرد.
Driver and door-mounted airbags

مهندسان BMW کیسه های هوای Door-mounted را انتخاب کردند. زیرا فضای بیشتری دارد،برای یک کیسه ی بزرگتر که از پوشش بیشتری تهیه می شود، اجازه داده می شود.

بالای کیسه ی هوا یا ساختار لوله ای قابل تورم(ITS)، نگاه کنید که کمی شبیه به یک سوسیس بزرگ و شبیه کیسه های هوای دیگر نیست، برای پر از باد ماندن برای حدود 5ثانیه، برخلاف ثانیه پیشنهاد شده حمایت یا 3 ضربه، طراحی می کنند. کار کردن با کیسه ی هوای جانبی، ITS حمایت بهتری را در برخی برخوردهای جانبی پیشنهاد می کند،فرض می کند. گزینه دیگر برای حمایت بالا در ضربه های جانبی باز و بسته کردن کیسه س هواست.

همه ی اینها روشن و بدیهی است که علم کیسه های هوا هنوز جدید است و تحت پیشرفت است.

 

 

 

 

2 . سنسورها:

                 سنسور تصادف که عامل فعال شدن کیسه هوا می شود.  سنسوروسیله‌ای است که به کیسه فرمان باد شدن را می دهد. باد شدن در صورتی رخ می‌دهد که برخوردی با نیروی معادل برخورد با یک دیوار آجری با سرعت ۱۰ تا ۱۵ مایل بر ساعت (۱۶ تا ۲۴ کیلومتر بر ساعت) ایجاد شود. وقتی یک تغییر جرم باعث بسته شدن یک اتصال برقی شود، یک سوئیچ مکانیکی زده شده و به سنسور پیام می دهد که یک تصادف رخ داده است. سنسور اطلاعات را از یک شتاب سنج که درون میکرو چیپ(Microchip) قرار دارد دریافت می کند. در جلوی خودرو دو سنسور بکار رفته که در دو طرف خودرو و قسمت محفظه چرخها قرار گرفته اند و به وسیله سیم به واحد کنترل مرکزی ارتباط دارند . در هنگام اصابت ضربه محکم ، یک سنسور الکترومکانیکی به کار می افتد و علامت لازم را به دستگاه کنترل مرکزی می دهد .

 

 3 . مرکز کنترل:

                    دستگاه کنترل مرکزی ، جریان مدار پر شده خازنی را برای سوزاندن سوخت جامدی که در محفظه فرمان قرار دارد ، به کار می اندازد .

                    

کيسه هواي خودرو چگونه کار مي کند؟

     در کیسه هوا سه قسمت وجود دارد کیسه که از پارچه نایلونی ساخته شده است درون فرمان یا داشبورد تا می شود و قرار می گیرد. سنسور وسیله ای است که به کیسه فرمان دستور باد شدن می دهد؛ البته باد شدن درصورتی رخ می دهد که برخوردی با تغییر جرم باعث بسته شدن یک اتصال برقی شود، یک سوئیچ مکانیکی زده می شود و به سنسور پیام می دهد که یک تصادف رخ داده است.  سنسور اطلاعات را از یک شتاب سنج که درون میکروچیپی قرار دارد دریافت می کند. قسمت سوم هم سیم بادکننده کیسه هوا است که موجب واکنش آزیدسدیم یا نیترات پتاسیم و ایجاد گاز نیتروژن می شود. انفجار داغ نیتروژن موجب باد شدن کیسه هوا می شود. سیستم بادکننده شبیه یک بوسترراکت جامد است. سیستم کیسه هوا یک پیشران جامد را مشتعل می کند و بسرعت می سوزد تا یک حجم بزرگ گاز را برای بادکردن کیسه هوا به وجود آورد. به این ترتیب کیسه هوا از قسمت ذخیره شده خود با سریع تر از یک چشم برهم زدن از هم باز می شود. یک ثانیه بعد، برای آن که سرنشین بتواند حرکت کند، گاز به سرعت از سوراخ های درون کیسه تخلیه و کیسه را از حالت باد شدن در می آورد کیسه هوا و سیستم باد کننده ذخیره شده در فرمان ؛ گرچه همه این فرآیند تنها در یک بیست و پنجم ثانیه رخ می دهد ؛ ولی زمان اضافی ایجاد شده برای جلوگیری از یک جراحت جدی کافی است.

کارآیی این سیستم به تولید گاز کافی در کم ترین زمان ممکن بستگی دارد.
تولید گاز در این سیستم به علت انجام سریع یک واکنش شیمیایی است. حسگرهایی در قسمت جلوی خودرو تعبیه شده اند که در هنگام برخورد شدید، فعال شده باعث منفجر شدن یک کلاهک انفجاری کوچک میشود . این انفجار انرژی مورد نیاز برای آغار واکنش را در مخلوطی که مولد گاز نام دارد و فرآورده های گازی تولید می کند، فراهم می آورد. باد شدن فوری کیسه های هوا هنگام برخورد شدید خودرو ناشی از انجام یک واکنش سریع شیمایی است که گاز نیتروژن تولید می کند(N2).
این گاز از واکنش تجزیه ای زیر فراهم می شود:

2NaN3(S) =====> 2Na(s) + 3N2(g)

با این حال این واکنش به تنهایی نمی تواند باعث پر شدن ناگهانی کیسه ها شود . به علاه سدیم فلزی تولید شده، ماده ای فعال (واکنش پذیر) و خطرناک است، برای حل این مشکل از واکنش بسیار سریع جابجایی آهن 3 اکسید با سدیم فلزی استفاده میشود:

6NaO (S) + 2CO2(g) + H2O (g) ======> 2NaHCO3(s)

 

حجم گاز مورد نیاز برای پر کردن کیسه های هوا با حجم مشخص، به چگالی گاز وابسته است که آن هم به دما بستگی دارد . برای محاسبه مقدار مورد نیاز گاز تولیدی، طراحان کیسه ها باید استوکیومتری واکنش ها و تغییرات انرژی آنها را ( که باعث تغییر دما و بنابراین تغییر چگالی گازها میشود( به خوبی بشناسند.

سیستم باد شدن کیسه ی هوا در سدیم اسید (NaN3) با پتاسیم نیترات (KNo3) برای تولید گاز نیتروژن واکنش نشان می دهد. جریان گرم نیتروژن کیسه س هوا را باد می کند.
The airbag and inflation system stored in the steering wheel.

تلاش های زیادی برای درست کردن کیسه ی هوا برای استفاده در ماشین ها، و وارد کردن پیشرفت های تکنیکی و ذخیره سازی و منتشر کردن گاز فشرده وجود دارد. محققان تعجب کردند که:

- اگر اتاق کافی در یک ماشین برای یک قوطی گاز می بود!

- اگر چه محتوی گاز ، در فشار بالا برای زندگی ماشین ، محتوی خود را نگه می دارد!

- چگونه کیسه هوا می تواند باعث شود که به سرعت و بطور قابل اعتماد در یک دمای عامل متنوع و بدون صدای دلخراشی که خارج شود، منبسط شود!

آنها راهی را برای یک عملکرد شیمیایی نیاز داشتند که نیتروژنی را تولید کند که کیسه هوا را باد کند. عامل پر قدرت کوچک باد شونده در سال 1970 آمد.

 

                      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

The inflation system uses a solid propellant and an igniter.

 

سیستم باد شونده مانند یک بالا برنده راکت قوی نیست (برای جزئیات ببینید که موتورهای راکت چگونه کار می کنند.). سیستم کیسه هوا ، عامل قوی ایجاد می کند که با سرعت زیاد برای ایجاد یک حجم بزرگی از گاز برای پرکردن کیسه می سوزاند. سپس کیسه دقیقا از منبع ذخیره آن در بال برای 200mph از هم پاشیده می شود. سریعتر از یک چشم بر هم زدن! یک ثانیه بعد، گاز به سرعت، بین سوراخ های کوچک در کیسه پراکنده می شود، بدین ترتیب باد کیسه خالی می شود و شما می توانید حرکت کنید.

 

 

 

 

 

ایمنی کیسه های هوا:

                           تا سال۹۷، ۱۹ بزرگسال و ۳۱ نوزاد در آمریکا توسط کیسه های هوا کشته شده‌اند. برخی از این مرگها در سرعتهای پایینی رخ داده که در حالت عادی معمولا منجر به مرگ نمی‌شد. اير بگ ممكن است براي سرنشينان خطرناك باشد . دليلش هم اين است كه اولا ، كيسه هنگام عملكرد به طرف سرنشين باد ميشود ثانياً پر شدن كيسه بسيار سريع است. وسایل ایمنی برای این طراحی نمی‌شوند که خود عامل بروز خطر باشند.

مدت طولانی برای فهمیدن اینکه نیروی کیسه هوا می تواند به آنها آسیب برساند طول نمی کشد. محققان محاسبه کردند که خطر متمرکز شده برای کیسه هوای راننده 2 تا 3 اینچ از باد شدن است. بنابراین،جابه جا کردن خودتان به اندازه ی 10 اینچ از کیسه هوای راننده، به شما مرزی از سلامتی را می دهد. این فاصله باید از چرخ فرمان تا جناغ سینه شما تنظیم شود. 

گروهی از پزشکان در کنفرانس بین المللی در نشانه های پزشکی برای کیسه هوای غیر فعال توضیح دادند که موقعیت های پزشکی اغلب در نامه ها برای NHTSA تا جایی که توجیه، امکان دارد برای خاموش کردن کیسه هوا، گزارش دادند. آنها اگر چه پیشنهادهای خاموش کردن کیسه های هوا برای موقعیت های نسبتا معمولی ندارند، مانند:

1-   کسانی که قلب باطری دار دارند

2-   کسانی که از عینک استفاده می کنند

3-   کسانی که گلو درد دارند

4-   کسانی که تنگی نفس دارند

5-   کسانی که سابقه قبلی و جراحی گردن دارند

6-   کسانی که سن بالادارند

7-   کسانی که استخوان پوکی دارند

8-   کسانی که ورم مفاصل دارند

9-   خانم های باردار

 

حذف پتانسیل بروز خطر توسط کیسه‌های هوا

     

پژوهشگران دريافته‌اند كه ناحيه خطر براي كيسه هواي راننده در محدوده 2 تا 3 اينچي (5 تا 8 سانتيمتري) محل باد شدن قرار دارد. بنابراين قرار گرفتن در فاصله 10 اينچي (25 سانتيمتري) از كيسه هواي راننده، حاشيه ايمني مناسب را ايجاد مي‌كند. اين فاصله از مركز فرمان تا قفسه سينه اندازه‌گيري مي‌شود، اگر راننده در فاصله كمتري از اين فاصله قرار گيرد، بايد فاصله خود را به يكي از روش‌هاي زير بيشتر كند:
- با عقب بردن صندلي تا جاي ممكن به صورتيكه پاها به راحتي به پدال‌ها برسند.
- با مايل نمودن پشتي صندلي به عقب. گرچه طراحي خودروها با يكديگر متفاوت است ولي اغلب رانندگان مي‌توانند حتي در جلوترين حالت صندلي با مايل كردن اندك پشتي به عقب به فاصله 10 اينچي دست يابند. اگر مايل كردن پشتي صندلي مانع از داشتن ديد مناسب از جاده شود، مي‌توان با بالا بردن صندلي (در خودروهايي كه داراي اين نوع تنظيم هستند) يا قرار دادن يك بالش سفت غيرلغزنده آن را اصلاح كرد.

غيرفعال كردن:
در پاسخ به ملاحظات مرتبط با كودكان و ساير سرنشينان خصوصاً افراد ريزجثه كه در صورت استفاده نامناسب يا كيسه‌هاي هواي بسيار قوي، در معرض خطر مرگ يا آسيب‌ديدگي قرار دارند، اداره ملي ايمني بزرگراه‌هاي آمريكا (NHTSA) در سال 1997 قانوني را تصويب كرد كه براساس آن سازندگان را مجاز مي‌كرد كه از كيسه‌هاي هواي با قدرت كمتر استفاده كنند. اين قانون اجازه مي‌دهد كه كيسه‌هاي هوا 20 تا 35 درصد كاهش قدرت داده شوند. علاوه بر آن از سال 1998 تعميرگاه‌ها و فروشگاه‌هاي لوازم يدكي مجاز شدند كليدهاي روشن/ خاموش روي خودرو قرار دهند كه امكان غيرفعال‌سازي كيسه‌هاي هوا را مي‌دهد.

كيسه‌هاي هوشمند هوا:

براي هوشمند كردن كيسه‌هاي هوا راه‌هاي زير وجود دارد:

1-   ترازو : وجود ترازو در صندلي سرنشين اين امكان را فراهم مي‌كند كه تنها در صورتي فعال شود كه وزن سرنشين از حد مشخصي بيشتر شود. ولي اين سيستم نمي‌تواند تشخيص دهد كه كودك كمربند خود را بسته است يا خير.

2-   سنسور برچسب: اين سنسور مي‌تواند برچسبي كه بر روي صندلي ايمني نوزاد نصب شده را بخواند. اگر چنين صندلي در جلو اين سنسور قرار گيرد، كيسه هوا غيرفعال مي‌شود.

3-   واحد اولترا سونيك: وجود اين واحد بر روي داشبورد صداهاي با فركانس بالايي توليد مي‌كند كه پژواك حاصل از آن مشخص مي‌كند چه كسي يا چه چيزي در صندلي سرنشين قرار دارد.

4-   سيستم ميدان الكتريكي: اين سيستم با استفاده از آنتن‌هايي در صندلي خودرو ميدان الكتريكي ضعيف ولي با فركانس بالايي توليد مي‌كند. مزيت اين سيستم آن است كه نه تنها تحليل زمان واقعي سرنشين صندلي را فراهم مي‌كند بلكه مي‌تواند جرم را ثبت كند و حداقل به صورت تئوريك مشخص كند كه آيا سرنشين توسط كمربند مهار شده يا نه.

5-   Supplementary Restraint System: این سیستم بنا بر شدت ضربه و جهت وارده میزان فشار کیسه رو مشخص می کند

نحوه نمایش:

 خودروهایی که به کیسه هوا مجهز می باشند با کلمات ویا حروفی از قبیل AIRBAG یا SRS مشخص شده اند که اغلب در ژاپن کاربرد دارد . همچنین وجود کیسه هوا در خودرو با نوشتن SIR که بطور برجسته روی فرمان و یا قسمت پانل برای خودروهایی که دارای کیسه هوای جانبی نیز می باشند نوشته شده است مشخص می شود .

عدد مشخصه خودرو Identification Number VIN Vehicleنیز می تواند دلیل وجود کیسه هوا در خودرو باشد .